JOMO

Hoera, er zoemt weer een nieuw acroniem door de blogs! JOMO lijkt op FOMO en heeft er ook alles mee te maken. FOMO is de Fear Of Missing Out. Iedereen kent ze wel, de verslaafden die de hele dag, en bij voorkeur een groot deel van de nacht, aan hun device vastgekleefd zitten om maar niets te hoeven missen van wat er op Facebook, Instagram of Twitter voorbijschuift. En misschien heb je zelf wel FOMO.  Voor jou is er nu JOMO, de Joy Of Missing Out. Kort gezegd gaat het erom dat je je tablet of smartphone regelmatig weglegt om met het echte leven bezig te zijn.  JOMO is eigenlijk wat je ouders of partner al jaren tegen je zeggen. Voorheen was dat tegen dovemansoren, maar nu is dat voorbij, want JOMO is een heuse trend. De afgelopen periode werd erover geschreven door de Frankfurter Allgemeine, Victoria Health, Women’s Health Magazine en Search Engine Journal, om er maar een paar te noemen. En natuurlijk worden de artikelen gelardeerd met de bekende 5 of 10 tips, zoals:

  • Zeg nee tegen pushberichten!
  • Lees geen emails na acht uur ’s avonds!
  • Ga naar een echte boekwinkel en koop een echt boek!
  • Leef langzaam!

Het begrip JOMO werd zeven jaar geleden geïntroduceerd in een blog van de Amerikaan Anil Dash, waarin hij beschrijft hoe weldadig het is om sociale gelegenheden te laten lopen. In de jaren die volgden verschenen er veel en artikeltjes en blogs over JOMO waarbij  er vooral werd gefocust op verslaving aan sociale media. Onthaasting was het antwoord, want JOMO voelt zich thuis in de wereld van Mindfulness en Marie Kondo.

Dus doe mee met JOMO! Koop de JOMO-koffiemok of het JOMO-boek (Ja, ze zijn er. Vorige maand verscheen zelfs een JOMO breiboek)! Hang in je pyjama voor de buis met een zak borrelnootjes! Wees jong! Wees JOMO!

Deze tekst verscheen als column in IP – vakblad voor informatieprofessionals -2019/4

 

Symposium Rediscovered: new technologies on historical artefacts

Opgeknipt-kwadranten_brightness-plus10

Liber Pontificalis. UBL VLQ 60, fol. 20r. Images made with various filters of the White Light Portable Light Dome, developed by KU Leuven. 

The materiality of historical artefacts and the development of new digital technologies might seem to contradict, however, quite the opposite is true. Increasingly digital technology is deployed to deepen our knowledge of cultural heritage in the broadest sense. On November 16. 2018 Leiden University Libraries invited a variety of speakers to discuss the rediscovery of historical artefacts through new technology, by focusing not only on the technology itself but also on the implications for historical research and our understanding of our material heritage.

The symposium is part of the program Beyond content, with which the UBL focuses on the materiality of text and images through a series of activities like workshops, presentations and an exhibition. Specific attention is paid to the forms in which historical texts and images have been handed down, but also to the digital techniques that have recently been developed to better study them. For more information on the programme see the website Beyond content.

The speakers introduced us to a range of methods, tools and algorithms often borrowed from the beta sciences and applied within the humanities. That these do not always need to be high end and expensive, was shown by the first keynote speaker Kate Rudy (University of St Andrews/NIAS). In her presentation Four technologies to spy on the past, she talked about the projects she will start as part of her upcoming Leverhulme Fellowship. As a medieval art historian she is interested in the production and use of illuminated manuscripts.  In an earlier project she studied the use of texts and miniatures in a manuscript by measuring the grime with a densitometer. The calliper she will use to measure parchment thickness costs only 100 EUR, but serves perfectly find out whether leaves or quires were added to a manuscript.

Rudy also stressed the importance of handheld amateur photography. When libraries digitise a manuscript, they often focus on lavishly decorated and untouched manuscripts. But many researchers like her are particularly interested in the ugly, worn and broken ones. And cleaning a manuscript as part of a conservation project will lead to loss of information on the use of a manuscript as well. When researchers visit our library, they take many pictures from unstudied and non-digitised manuscripts or from surprising angles. These pictures are sometimes shared on Twitter, but most of the time they are only kept on standalone computers, unavailable to others. Although a lot of researchers do use free cloud storage like Google Photos and Flickr, this is not a reliable solution; the platforms can change the terms and conditions (Flickr recently limited the possibilities for free accounts), and sometimes simply shut down (just think of Picasa). This led to an interesting public discussion: do research institutions have a responsibility to store and share the results of DIY digitization? As a service it turned out to be very much desired by researchers.

Hannah Busch (Huygens ING) participated in the eCodicology project, in which several tools were developed to analyse large amounts of data taken from medieval manuscripts. In her presentation Machines and Manuscripts: New technologies for the exploration of medieval libraries she explained the use of algorithms for the automatic identification of lay-out elements, like columns, initials and miniatures. These data are added to the information taken from the descriptions in traditional catalogues. When combined they form a rich source for data visualisations of libraries as a whole. This makes it possible to gain better insight in book historical aspects like the relationship between format and size, or the percentage of manuscripts with decorations or miniatures.

In her new project at Huygens KNAW called Digital forensics for historical documents. Cracking cold cases with new technology the goal is to build a tool for script analysis in manuscripts based on convolutional neural networks. This technique is also used in image- and face technology.[1]

Meanwhile Hannah Busch offered a very useful summary of the needs of researchers as well. What she wants is to:

  • Perform your own ingest with IIIF
  • Run different types of analysis
  • Share data
  • Search/export/visualize
  • Allow other people to annotate and correct

A prerequisite for this is of course to have the data FAIR: findable, accessible, interoperable and reusable.

Francien Bossema (Centrum Wiskunde en Informatica/Rijksmuseum/UvA) demonstrated the FlexRay Lab, a method for 3D visualisation using XRays and CT.[2] The non-invasive method can be used for medical imaging and food industry, but also for art historical research.

IMG_8265

With the CT scanner it is possible to look inside objects in 3D during the scanning process. Together with the Rijksmuseum a workflow was developed that can be used both for both research during a conservation process and to reconstruct a production process. Bossema explained the method by reconstructing the production of a so-called Chinese puzzle ball. These decorative balls were made in the mid-18th ct from one single piece of ivory, consisting of several concentric spheres each of which rotates freely. Using the CT scanner it became clear that the spheres were made with a set of “L” shaped tools with progressively lengthening cutters. Only the outermost balls were carved elaborately.[3] Currently, they are working on an in-house scanner for the Rijksmuseum, to make the transition from 2D to 3D scanning possible by providing a standardised process for art historical research. As a result of these activities the Rijksmuseum is collecting large amounts of data. The museum is thus entering a new field and cooperation with institutions with more experience in this field, such as research institutes and libraries, is necessary.

The last years libraries and archives are increasingly confronted with growing collections of born digital scholarly archives. Peter Verhaar is working both for the Centre for Digital Scholarship of Leiden University Libraries and for the master’s programme in Book and Digital Media Studies. In his presentation Durable Access to Book Historical Data he discussed the challenges he was faced with in the acquisition of the digital archive of Professor Paul Hoftijzer. Hoftijzer, who is working on the Leiden book trade in the early modern period, has produced a rich collection of Word documents and Excel spreadsheets that he wanted to donate to the library. As a first step, Verhaar cleaned the unstructured data and transposed them to a database in systematic format. This essentially resulted in a new archive. The question for the audience was whether both of the archives should be kept. Cleaning up the “data grime” will in either case lead to a loss of information, in the same way as cleaning a physical manuscript does.

The pilot is also set up to raise awareness among researchers. The university library offers courses in data management to ensure that researchers know how to make their data FAIR. But we are now in the middle of a transition, researchers who are retiring the next couple of years never received these instructions, and in case no measures are taken, this will lead to loss of research data. Paul Hoftijzer, who was also attending the symposium, stressed the importance of keeping both a personal and a professional archive. In his opinion, only the combination of both can ensure a correct interpretation of the data.

Martijn Storms (Leiden University Libraries) introduced the audience to the crowdsourcing project Maps in the crowd that is running for more than 3 years now and has been very successful. With the help of enthusiastic volunteers almost 10.000 maps have been georeferenced, which means that users can find and use maps in an intuitive, geographic way, by browsing on a map.  The maps can also be used in geographical data systems, e.g. to facilitate landscape analysis. The project attracted a lot of press, providing a large audience of map enthusiasts the opportunity to connect with the library and the collections.

In the afternoon the audience was invited to participate in an introductory workshop to IIIF. IIIF IMG_8300You can try it out yourself here: https://digitalscholarship.nl/workshop/

Additionally, a pop-up exhibition was set up showing a selection of materials from the collection.

The final keynote by Giles Bergel (University of Oxford) focused on the physical and material aspects of the digital. He started his paper called Beyond fixity: the printing press in the age of digital reproduction by telling the story of the Doves press, responsible for the famous Doves font. After the two partners Thomas James Cobden-Sanderson and Emery Walker got into a severe dispute about the rights on the matrices in 1913, Cobden-Sanderson threw all of them into the Thames river. Since 2013 the Doves Type has been revived digitally by the designer Robert Green. He managed to recover 150 pieces of the original type from the Thames, which helped him to reproduce the font, including the imperfections of the original matrices. This story shows that “digital”, although increasingly experienced as something immaterial or even imaginary, has a materiality in itself as well. This sense of materiality is essential for book historical research, even when this is performed with a laptop and a package of software.

Giles Bergel is part of the Visual Geometry Group in Oxford, where tools are developed for visual analysis in of image and video content in a variety of academic disciplines like Humanities, History and Zoology. He is also Digital Humanities Ambassador in the Seebibyte project. One of the open source products developed is VISE, an application that can be used to make a large collection of images searchable by using image regions as query. VIA is an image annotation tool that can be used to define regions in an image and create textual descriptions of them. The Traherne digital collator finally makes it easy to compare copies of the same text in order to identify variants between them. Thanks to this tool, researchers no longer have to follow the so-called “Wimbledon-method” to compare prints, which means that headaches are fortunately something from the past.

The presentations can be found here:

 

[1] For an introduction see: https://adeshpande3.github.io/A-Beginner%27s-Guide-To-Understanding-Convolutional-Neural-Networks/ or read this article by Dominique Stutzmann in which the same technology is applied: https://journal.digitalmedievalist.org/articles/10.16995/dm.61/

[2] For more information on the project: https://www.cwi.nl/research/groups/computational-imaging

[3] https://www.cwi.nl/events/cwi-scientific-meetings-1/cwiscientific.pdf  With images and extensive description.

 

107. Bibliothekartag 2018

DBT2018_Final_WEB_Low
Een kort overzicht:
De Bibliothekartag is het grootste Duitse (en Duitstalige) congres voor bibliothecarissen. Het is ieder jaar een drukte van belang en met 4 dagen lang de hele dag door 20 (!) parallelsessies is het soms lastig te bepalen waar je aandacht naartoe moet. Ik bezocht de Bibliothekartag als I&P’er, maar nog meer als lid van het Innovatieteam.

Sommige thema’s werden net als in 2017 weer veel besproken. Denk bijvoorbeeld aan de ‘bibliotheek der dingen’, MakerSpaces (bijv. iLab, virtual reality, etc), en er ging zoals ieder jaar weer veel aandacht naar bibliotheekopleidingen. Meer focus dan vorig jaar lag er op Gamification binnen bibliotheken.

Een speciaal thema dit jaar was populisme en omgang met extreemrechts in de huidige bibliotheekwereld. Dit thema werd ondersteund door een aantal lezingen over de geschiedenis van nationaal-socialisme en roofkunst ten tijde van de Tweede Wereldoorlog specifiek met betrekking op bibliotheken. Ook was er tijdens de conferentie een tentoonstelling te vinden over “Berliner Bibliotheken im NS”.

Lees verder

Islandora Camp Limerick 2018

Ook dit jaar ben ik weer naar Islandora Camp geweest. Dit keer was het in Limerick in Ierland. Ik zou met Jan Jouke en Mick van DD beheer gaan, maar Mick kon wegens ziekte helaas niet mee. Aangezien dit al mijn derde Islandora Camp was (na Delft en Madrid) en we inmiddels veel ervaring hebben met Islandora, was niet alles even interessant meer, maar het was wel goed om andere Islandora gebruikers te ontmoeten en te kunnen spreken.

Islandora Camp duurt 3 dagen en is altijd hetzelfde opgedeeld: de eerste dag gaat het om kennismaken met Islandora en met elkaar. De tweede dag wordt de diepte ingedoken met code (dev track) of beheer (admin track) en worden allerlei vragen beantwoord. De derde en laatste dag worden er presentaties gehouden door gebruikers van Islandora en wordt het camp afgesloten met zowel een prijsuitreiking als een “unconference”. Hieronder een verslag van het hele camp.

Jan Jouke en ik waren dinsdag al aangekomen en woensdag was de eerste dag van het Camp. Het werd gehouden in de Tierney building op de campus van de Universiteit van Limerick (“Ollscoil Luimnigh” in Iers). Na een korte opening en introductie kon iedereen zichzelf voorstellen. Aangezien er 22 mensen waren, was dit goed te doen. Hierna werd de architectuur van Islandora uitgelegd, inclusief hamburger. Je kan daar meer over lezen in mijn blog van vorig jaar.

De nieuwste versie van Islandora (versie 7.x-1.11) heeft de mogelijkheid om een andere Image Server te gebruiken, namelijk Cantaloupe. Dat is interessant omdat Cantaloupe de IIIF image API ondersteund. Voor wie niet bekend is met IIIF, ik heb er eerder over geschreven hier en hier. Dit betekent niet dat Islandora nu IIIF compliant is, maar het is wel een stap in de juiste richting.

Verder werd er veel gesproken over de CLAW, dit is een geheel nieuwe versie van Islandora die in ontwikkeling is. De onderliggende componenten van de huidige Islandora (zoals Fedora Commons, Drupal en SOLR) zijn inmiddels allemaal geüpgraded en zijn zodanig veranderd dat de huidige architectuur van Islandora niet meer geschikt is. Dit was de reden om aan een hele nieuwe versie van de Islandora architectuur te gaan bouwen, die dus bekend staat onder de naam CLAW (een recursief acroniem wat staat voor CLAW Linked Asset WebFramework). De architectuur can de CLAW heeft een hele andere opzet dan de huidige versie van Islandora. Nu is het zo dat Islandora tussen Fedora en Drupal staat en de communicatie tussen deze twee regelt. Fedora wordt gebruik voor de opslag van alle data en Drupal wordt gebruikt voor het afbeelden van deze data, maar binnen Drupal is eigenlijk niks bekend over een Islandora object. Dit heeft als nadeel dat veel Drupal modules (uitbreidingen op Drupal functionaliteit, waarvan er duizenden bestaan) gebruik maken van de data die in Drupal zit en dus niet gebruikmaken van Islandora data. Hier zijn vaak wel oplossingen voor te vinden, maar dat houdt in dat er een extra module geschreven moet worden om deze Drupal functionaliteit ook binnen Islandora mogelijk te maken.
Binnen de CLAW worden de objecten behandeld als Drupal objecten. De archiefkopieën worden nog steeds opgeslagen in Fedora, maar het object met de afgeleiden bestaat in zijn geheel in Drupal. Dit heeft als voordeel dat alle Drupal modules direct te gebruiken zijn, aangezien deze kunnen omgaan met Drupal objecten. Dit belooft dus een hechtere band met de grote Drupal community, waardoor het makkelijker wordt om functionaliteit aan de voorkant van het systeem toe te voegen.
Verder is de CLAW veel modulairder opgezet en is de koppeling tussen de verschillende onderdelen veel losser. Dit heeft als voordeel dat een onderdeel wat een bepaalde functionaliteit biedt, makkelijker uitgewisseld kan worden door een ander onderdeel wat dezelfde functionaliteit biedt.
De Drupal objecten kunnen relaties met elkaar hebben, bijvoorbeeld dat een object onderdeel uitmaakt van een ander object (boek-pagina of compound-child relatie) of een object wat op een andere manier aan een ander object gerelateerd is. Elk Drupal object heeft daarnaast tags, waarmee het op meerdere manieren geclassificeerd kan worden.
Alle acties die op een Drupal object uitgevoerd (kunnen) worden, worden bepaald aan de hand van de tags van het Drupal object. Acties zijn dus veel minder gebonden aan het content model van het object. Bijvoorbeeld bij het inladen van een object wordt aan de hand van de tags bepaald welke afgeleiden gemaakt gaan worden. Ook wordt aan de hand van de tags bepaald hoe het object afgebeeld gaat worden. Dit heeft als voordeel dat het geheel veel flexibeler wordt. Acties zijn zelf te definiëren binnen Drupal en te koppelen aan tags.

Aan de CLAW wordt op dit moment nog hard gewerkt en getest. Momenteel is het alleen mogelijk om plaatjes op te nemen; boeken, video, audio, compounds, tijdschriften zijn allemaal niet mogelijk. Er is een aantal kleine sites die op de CLAW draaien, maar dat is nog erg in de testfase. Er werd wel gevraagd of meer instituten interesse hadden om mee te testen en een collectie in de CLAW te zetten. Op dit moment hebben wij er geen tijd voor, maar mogelijk is dit iets voor de toekomst.

Dag 2 werd de diepte ingedoken. Na enige discussie werd besloten dat de ochtend werd gebruikt voor de huidige versie van Islandora en de middag voor de CLAW. In de ochtend ging het vooral over performance; hoe zorg je ervoor dat Islandora snel blijft aanvoelen. Verschillende performance improvements kwamen voorbij, waarvan wij er heel wat al hebben geïmplementeerd. Andere mogelijkheden zijn interessant om uit te zoeken, want wellicht is daar nog wat snelheid te halen. Helaas kost dit uitzoeken natuurlijk ook tijd (en geld), dus dat is iets voor de toekomst.
In de middag hebben we meer gehoord en gezien van de CLAW. Een groot deel van de tijd zijn we ook bezig geweest om de CLAW te installeren op onze eigen laptop, door gebruik te maken van ansible en vagrant. Hieruit bleek dat hoewel CLAW al best goed werkt, het nog bij lange na niet geschikt is als productie systeem.

De derde dag begon met de camp awards. Er worden elk jaar prijzen uitgereikt in diverse categorieën en dit jaar won Jan Jouke de “camp spirit” award.
Hierna werden diverse presentaties gehouden door gebruikers van Islandora:
Cillian Joy van NUI Galway vertelde over hun Maker Space, een ruimte met 3D printers, Raspberry pi’s, animatie software en Arduino boards. Hij vertelde ook een project over het vertellen van een verhaal met behulp van boeken. Hiervoor werd zowel Islandora, Omeka als Neatline gebruikt. Zie O’Shaughnessy Memoirs.
Ik had zelf ook een presentatie over onze module “conditional access rights”. Hiermee kan op basis van condities de toegangsrechten van objecten geregeld worden. Condities kunnen bijvoorbeeld gedefinieerd worden door bepaalde inhoud van metadata velden, locatie van de gebruiker of wel of niet ingelogd zijn. Aan de condities kan een actie gekoppeld worden, zoals toegang tot een object en/of de datastreams van het object, kunnen downloaden van deze datastreams en het zichtbaar maken van bepaalde copyright data. Ook vertelde ik iets over onze module om data te exporteren uit Islandora en over onze module om data in Islandora achteraf in batch te kunnen wijzigen.

De derde dag eindigde met de unconference, waarbij iedereen vragen kon stellen in een relaxte setting. Jan Jouke en ik hadden nog wel wat vragen en al snel waren 2 van de 3 instructeurs die het camp leidden, voor ons bezig met aanpassingen aan Islandora en het opstellen van change requests.

Zoals elk jaar heb ik weer een hoop nieuwe zaken gehoord, nieuwe ideeën gekregen, nog meer vragen die beantwoord moeten worden en vooral een berg zaken waar ik toch echt een keer nog naar moet kijken.